Review ng Kkamangkok Anyang Wool Felt Pet Keyring Class

Kumusta! Ngayon bumisita ako sa isang wool felt studio para sa isang one-day class. Ito ay class kung saan gagawa ka ng keyring gamit ang wool felt, at dahil first time kong sumubok ng ganitong klase, sobrang excited ako pagpasok ko. Ang place na ito ay Kkamangkok, isang wool felt studio kung saan puwedeng gumawa ng iba’t ibang piraso tulad ng pet keyrings at frames. Kung gusto mo, puwede rin ang custom orders.

Nasa malapit ang studio sa Myeonghak Station sa Anyang. Madali itong hanapin, mga 3 minutong lakad mula sa station. Umakyat sa ikalawang palapag ng building, at nasa kaliwa ito. 📍 Oras ng negosyo 10:00-21:00 Sarado tuwing public holidays 📍 Parking Ayon sa source, puwede mong gamitin nang libre ang Wanchungnokji Public Parking Lot, na mga 3 minutong lakad mula sa studio. Bukod dito, reservation-only ang lahat ng class sa studio, kaya kung balak mong pumunta, siguraduhing magpa-reserve nang maaga.

Malinis ang interior, at maraming cute na wool felt pieces sa buong studio. Maluwag ang workshop, at komportable ang work area.

Pagpasok ko, sinalubong ako ni Huchu, ang resident dog ng studio. Mukhang gustong-gusto ni Huchu ang mga tao at sobrang lambing niya kaya paulit-ulit ko siyang gustong alagaan. Habang nagtatrabaho ako, nakatingin lang siya mula sa bandang paanan ko. Sobrang cute.

Ang class na sinubukan ko ngayon ay paggawa ng dog keyring. Poodle ang pet ko, kaya sinabi sa akin na medyo mas madali ang difficulty level. Ayon, kapag fluffy at makapal ang balahibo, mas smooth daw ang proseso, habang mas mahirap ang mga pusa o short-haired breeds. Naka-print na ng studio ang larawang ipinadala ko nang magpareserve. Naghanda rin sila ng maraming thread at ng face base.

Ginagawa ang keyring sa pamamagitan ng paglalagay ng wool sa face base. Sa umpisa, ipinaliwanag ng teacher ang lahat nang detalyado, kabilang ang dapat na patayong pagpasok ng needle para hindi ito mabali. Pakiramdam ko ay kaya itong sundan kahit ng first-timer.

Una, kailangan kong paghiwa-hiwalayin ang thread na may tatlong kulay na pinaghalo. Dahil brown poodle ang aso ko, nagpasya akong gamitin lang ang purong brown na wool. Pagkatapos kong paghiwa-hiwalayin ang thread at gupitin ito sa tamang haba, ipinakita sa akin ng teacher kung paano ito ipapasok sa base.

Kasunod ng mga guhit na iginuhit na, pinindot ko ang wool gamit ang needle nang maraming beses ayon sa sinabi ng teacher. Sinabi sa akin na kailangan itong ipasok nang matibay para hindi ito matanggal mamaya. Nagsimula ako sa ulo at dahan-dahang bumaba. Medyo nakakatawa tingnan ang proseso, pero kapag natapos na, maganda pala talaga.

Mas matagal pala ang hakbang na ito kaysa sa inaasahan, kaya may snack tray pa sa mesa. Inihanda ang mga snack para may makain na matamis kapag bumaba ang energy habang klase.

Nang magsimulang mabuo ang shape, sinuklay ko ang wool para umalsa ito na parang balahibo ng poodle. Pagkatapos ay oras nang gupitin ito habang inaayon ang hugis ng ulo at tenga. Dahil puwedeng masira ang shape kapag nagkamali ng isang gupit sa gunting, kalahati ang ginupit ng teacher para sa akin, at ako naman ang naggupit sa natitirang kalahati.

Tinutulungan ako ng teacher dito at doon sa buong proseso. Sa tuwing bahagyang tina-trim ang piraso, mas lalo itong gumaganda. Talagang iba ang galing ng expert.

Ito na ang sandali na halos tapos na. May maliit na bahagi sa dulo na mukhang medyo bakante, kaya nagdagdag pa ako ng wool, at mas naging malinis ang itsura.

Sa buong klase, patuloy akong naaabala ni Huchu sa sobrang cute nitong likod. Sa totoo lang, sobrang cute ni Huchu kaya hindi ako makapag-concentrate. Ang iba ko pang kasama sa class ay mga dog owner din, kaya sobrang sikat ni Huchu.

Ang finished piece! Pagkatapos gawin ito, naisip ko na sobrang kamukha niya ng alaga ko sa larawan. Sobrang cute at maliit nito kaya tinitigan ko siya hanggang sa pag-uwi.

Binalot din nila ito sa cute na box. Hindi ko ito planong ikabit sa bag o susi dahil natatakot akong mawala ito. Plano kong itago na lang ito sa bahay, kaya gustong-gusto ko ang box packaging.

Hindi pa nga isang buong buwan mula nang tumawid sa rainbow bridge ang pet ko, kaya ang makita ulit ang munting mukhang iyon, kahit bilang manika, ay talagang nakagaan sa pakiramdam. Ang mga kapamilya ko ay isa-isang humawak nito at inalala ang pet namin, at naging napaka-espesyal na sandali iyon. Sa tingin ko, maganda ring gawin ang mukha ng pet na kasama mo ngayon, at mahalaga rin ang paggawa ng mukha ng pet na dati mong nakasama, tulad ng ginawa ko, bilang alaala. Masaya ako na may natatanging one-day class studio na nagbukas sa Anyang. Sa susunod, gusto kong bumalik para gumawa ng frame. #WoolFeltStudio #WoolFelt #AnyangWorkshop #AnyangOneDayClass #WoolFeltClass #NeedleFelt #Kkamangkok #AnyangWorkshopDate #AnyangDate #ThingsToDoInAnyang