Iljuk Sun Valley CC: Dalawang Round at Food Stop Pagkatapos

Hello! Ngayon, sa wakas ibabahagi ko na ang review ko ng mga round sa Iljuk Sun Valley CC. Matagal ko itong ipinagpaliban, kaya naka-dalawang punta muna ako bago ko naisulat. Masaya rin talaga akong magsulat ng golf-course reviews dahil nagsisilbi rin itong notes para sa future self ko. Ang course na ito ay Iljuk Sun Valley CC sa Eumseong, Chungcheongbuk-do.

Napakalinis ng clubhouse. Hindi siya sobrang fancy, pero maayos at malinis tingnan. Ang staff naman ay nasa gitna lang ang dating: hindi sobrang warm, pero hindi rin naman suplado o hindi friendly.

Mukhang uulan noong araw na iyon, kaya bago ako pumasok para magpalit, tinignan ko muna ang mga raincoat na ibinebenta sa clubhouse. Hindi kasing taas ng inaasahan ko ang presyo, kaya seryoso kong pinag-isipan kung bibili ba ako.

Nasa unang palapag ang women's locker room, habang ang men's locker room naman ay isang palapag pababa. Doon din naman ang direksiyong dadaanan papalabas, kaya hindi naging abala ang flow.

Malinis din ang locker room. Madalas umikot ang staff para maglinis, magpunas ng tubig, at mabilis magdala ng tsinelas, kaya komportable. Medyo nataranta ako dahil walang tsinelas sa locker ko, pero pagkakita sa akin ng staff, agad nila akong dinalhan. Pagkatapos maligo, binuksan ko ang fan para patuyuin ang buhok ko, at mabilis itong natuyo. May partition sa bawat upuan, kaya madali at komportableng mag-ayos.

Ito ang unang pagbisita ko sa Iljuk. Kasama ko ang mga mas nakatatandang kalaro, kaya pinili kong panatilihing neat ang outfit ko sa black and white.

Bumisita ako noong Hunyo, at napakaganda ng kondisyon ng damo. Luntian ang kabuuan, at maayos na maayos ang maintenance ng greens. Malambot at may spring ang pakiramdam ng turf. Ang ganda talaga.

May ilang bahagi lang na medyo kalat-kalat ang damo tulad nito, pero puno ng damo ang fairway areas. Kahit Hunyo pa lang, sobrang init na rin, siguro dahil nasa unang tee-time session kami.

Ito ay isang sign-play hole. Unang beses kong makaranas ng sign play, kaya kinunan ko ng litrato dahil interesante para sa akin. Medyo may pressure kapag pinapanood ng team sa unahan ang tee shots namin, at kakaiba rin ang pakiramdam habang naghihintay at pinapanood naman ang team sa likod na mag-tee off.

Hindi namin namalayan na tapos na pala ang front nine, at may humigit-kumulang 30 minutong hintayan. Mula sa cart, nag-order kami nang maaga ng cold suyuk. Nasa parehong palapag ng women's locker room ang dining area. Kung gusto mong umorder ng pagkain, puwede mong pakiusapan ang caddie mula sa cart na ipa-order ito nang maaga. Kung simpleng inumin lang ang gusto mo, puwede kang pumasok at umorder doon.

Pagpasok namin at pag-upo, lumabas agad ang pagkain. Kapag suyuk, siyempre kailangan ng makgeolli. Bawat isa sa amin ay uminom ng isang baso ng Sun Valley makgeolli, tapos nagpalamig din kami gamit ang draft beer. Ang saya ng mood ko dahil doon.

Mukhang Stella ang lahat ng draft beer sa Sun Valley. Nakapunta na rin ako noon sa Yeoju Sun Valley, at noong nag-order ako ng draft beer doon, Stella draft beer din ang inihain.

Pagkatapos sulitin ang mga inumin, sinimulan na namin ang back nine. Siguro dahil napapagod na ako, hindi na ako masyadong nakakuha ng maraming litrato sa huling bahagi ng round. Habang umiikot sa course, may nakita akong pet food bowl at tinanong ko ang caddie tungkol dito. Sabi nila, iyon daw ay hole kung saan pumupunta ang mga pusa para kumain. Ang cute! Gusto ko rin sanang makita ang mga pusa, pero kahit dalawang beses na akong bumisita, hindi ko pa rin sila naabutan.

Pumunta kami sa lugar na ito pagkatapos ng round noong araw na iyon, at sobrang sarap kaya talagang gusto kong bumalik. Nagustuhan ko na malasa ang seasoning ng dakgalbi, generous ang serving, at masarap din pati ang makguksu.

Mandatory ang fried rice sa dulo. Tunay itong good-food find, kaya kung babalik ako sa Iljuk Sun Valley, siguradong bibisita ulit ako rito.

Doon natapos ang unang round ko sa Iljuk. Pagkalipas ng mga tatlong linggo, napunta ulit ako sa Iljuk Sun Valley.

Ito naman ang second round. May forecast ng malakas na ulan noong araw na iyon, kaya plano naming tingnan ang lagay ng panahon noong nakaraang umaga at mag-cancel kung mukhang bubuhos talaga. Pero matapos umulan buong madaling-araw, huminto ito bandang oras ng alis namin, 9 a.m., at sumikat ang araw. Nagdesisyon kaming ituloy na lang, at narinig kong maraming nag-cancel pagkatapos tingnan ang weather.

Ang ganda ng panahon, tunay na maaliwalas na langit pagkatapos ng ulan. Narinig ko na noong first session ng araw na iyon, lubog sa tubig ang greens at halos lahat ay nag-cancel at umuwi. Mabuti na lang, 12 o'clock ang booking namin, kaya natapos namin ang round nang tuyo at hindi kami tinamaan kahit isang patak ng ulan. Nag-shorts pa naman ako dahil nag-aalala akong baka umulan.

Noong araw na iyon, nabasag ko ang flower decoration sa tee ko habang nagdi-driver. Binigyan ako ng isa sa mga kalaro ko ng tee na may cute na maliit na doll na nakakabit. Ang adorable nito, at hindi nababasag ang doll, kaya pakiramdam ko iyon na lang ang gagamitin ko mula ngayon. Sobrang style ko.

Ito ang ball marker na ibinigay sa akin ng caddie. Starbucks ball marker ito na may maliwanag na kulay, at napakaganda. Maayos pa nila itong dinala na nakabalot, kaya sobrang thankful ako. Mas bagay sa akin ang caddie na nakasama ko sa second round. Ginawa niyang komportable ang pagkuha ng extra driver shot bilang mulligan. Dahil hindi malapit ang kasunod naming grupo, mismong caddie ang nagsabi sa akin na tumira ulit. Mahusay din siyang bumasa ng lines sa greens, kaya naging komportable ang round.

Talagang ang weather ang nagpaganda sa second round sa Sun Valley. Malapit sa akin ang Iljuk, maganda ang alaala ko sa mga caddie, at malinis ang shower facilities, kaya nagustuhan ko ito nang husto. Kapag natapos na ang mainit na summer, dapat masipag pa rin akong maglaro sa autumn, di ba? Sana matapos na agad ang summer!

Sa Iljuk ako unang nakababa sa 90s. Babalik ulit ako next time!